Prawo Parkinsona to obserwacja sformułowana w 1955 roku przez brytyjskiego historyka Cyrila Northcote Parkinsona na łamach „The Economist”. Brzmi ona: „Praca rozszerza się tak, aby wypełnić cały czas dostępny na jej ukończenie” (Work expands so as to fill the time available for its completion).
W praktyce oznacza to, że jeśli dasz sobie tydzień na napisanie oferty – zajmie Ci to tydzień. Jeśli dasz sobie 4 godziny – zrobisz to w 4 godziny. I co najciekawsze, jakość obu wersji będzie porównywalna.
Bez sztywnych ram czasowych mózg ucieka w produktywną prokrastynację – czynności, które dają fałszywe poczucie pracy (czytanie artykułów, oglądanie recenzji, „pudrowanie” detali), ale nie przybliżają do celu. Analiza jest dla mózgu bezpieczna – nie da się w niej ponieść porażki. Dlatego wybiera ją zamiast podjęcia wiążącej decyzji.
Timeboxing to technika bezpośrednio wykorzystująca Prawo Parkinsona. Polega na wyznaczeniu sztywnego limitu czasowego na zadanie i bezwzględnym zakończeniu pracy, gdy czas się skończy. Wariant z „decyzją domyślną”: jeśli po upływie timera nie podjąłeś decyzji, automatycznie wchodzi opcja domyślna.
Najczęściej zadawane pytania
Prawo Parkinsona mówi, że praca rozszerza się tak, aby wypełnić cały czas dostępny na jej ukończenie. Jeśli dasz sobie tydzień na zadanie, które można zrobić w 2 godziny – zajmie Ci tydzień. Sformułował je historyk C.N. Parkinson w 1955 roku.
Zastosuj Timeboxing: ustaw sztywny, krótki deadline na każde zadanie. Zamiast 'do piątku' daj sobie 60 minut. Gdy czas minie, kończysz pracę i podejmujesz decyzję na podstawie tego, co masz. Sztuczna presja czasowa eliminuje prokrastynację i perfekcjonizm.
To pułapka mózgu polegająca na wykonywaniu zadań dających fałszywe poczucie pracy (oglądanie recenzji, czytanie kolejnych poradników), które nie przybliżają do celu. Mózg wybiera je, bo analiza jest bezpieczna – nie niesie ryzyka porażki, w przeciwieństwie do podjęcia decyzji.
Spotkanie zaplanowane na godzinę zajmie godzinę, nawet jeśli temat wyczerpie się po 20 minutach. Rozwiązanie: planuj krótsze spotkania (25 zamiast 60 min), ustaw agendę z limitami czasu na każdy punkt i końcowe 'action items'.
Osiemdziesiąt cztery procent przedsiębiorców i właścicieli małych firm doświadcza syndromu oszusta — wynika z badania Kajabi na ponad 600 osobach. W Polsce mówi o nim 57% pracujących, a 81% przypisuje swoje sukcesy czynnikom zewnętrznym: szczęściu, dobremu timingowi, komuś, kto akurat pomógł.
Czytaj →Niedziela wieczorem. Rozpisujesz tydzień w kalendarzu, bo w piątek znowu wyszło, że nic ważnego nie ruszyło.
Czytaj →Buty do biegania leżą przy drzwiach od trzech dni. Wiesz, że powinieneś wyjść. I nie wychodzisz — bo Twój mózg z ADHD nie umie zamienić „za 40 minut poczuję się lepiej" na motywację tu i teraz. Rozwiązanie: daj mu nagrodę od pierwszej sekundy. Audiobook — ale tylko wtedy, kiedy biegasz.
Czytaj →
