Dwa wymiary perfekcjonizmu
Test perfekcjonizmu — standardy i obawy
Czternaście stwierdzeń o dwóch rzeczach, które zwykle wrzuca się do jednego worka: o wysokich standardach i o lęku przed błędem. Badania rozdzielają je bardzo wyraźnie — i tylko jedna z nich wiąże się z wypaleniem.
Znasz to sprzed wysłania
Pętla, w której poprawianie zastępuje kończenie
Perfekcjonizm rzadko zatrzymuje na starcie. Zatrzymuje na ostatnim metrze, tuż przed oddaniem roboty.
Praca jest gotowa
Spełnia wymagania. Obiektywnie można ją wysłać.
Jeszcze jedno przejrzenie
Na wszelki wypadek. Znajdujesz drobiazg i poprawiasz.
I jeszcze jedno
Każde przejrzenie znajduje coś nowego, bo zawsze da się coś znaleźć.
Następnym razem zaczynasz wcześniej
Co daje więcej czasu na poprawianie. Pętla dostaje więcej miejsca, nie mniej.
Bez satysfakcji
Nie cieszysz się z oddania, bo pamiętasz wszystko, co jeszcze mogłeś poprawić.
Termin zaczyna cisnąć
Wysyłasz w ostatniej chwili, w napięciu, którego przy tej robocie nie było potrzeby.
Nie wypala Cię wysoko postawiona poprzeczka. Wypala Cię strach przed tym, co się stanie, jeśli jej nie trafisz. strach przed tym, co się stanie
Co mierzy ten test
Dwa wymiary, które trzeba czytać razem
Sam wysoki poziom standardów nie jest problemem. Problemem jest to, co się z nimi łączy — i właśnie dlatego wynik pokazuje oba wymiary osobno.
Ambitne cele, dbałość o jakość, satysfakcja z dobrze wykonanej roboty. W metaanalizach ten wymiar wiąże się z wypaleniem słabo ujemnie albo wcale.
Lęk przed błędem, wątpliwości co do własnych działań, poczucie, że nigdy nie jest wystarczająco. Ten wymiar wiąże się z wypaleniem umiarkowanie do silnie dodatnio.
Wysokie standardy przy niskich obawach to profil, który zwykle dowozi i nie płaci za to zdrowiem. Oba wysoko naraz to układ najbardziej kosztowny.
Kiedy w analizach oddzieli się standardy od obaw, ich ochronny związek z wypaleniem staje się wyraźnie silniejszy. To najlepszy argument, żeby nie zwalczać u siebie ambicji.
Zanim klikniesz
Komu ten test się przyda, a komu nie
- Kończysz zadania w ostatniej chwili, mimo że zaczynasz je wcześnie.
- Trudno Ci oddać pracę i nie pamiętasz, kiedy ostatnio poczułeś satysfakcję z jej skończenia.
- Ktoś nazwał Cię perfekcjonistą i nie wiesz, czy to komplement.
- Prowadzisz zespół, w którym ludzie nie zgłaszają błędów.
- Chcesz się pozbyć wysokich standardów. To akurat nie jest problem.
- Szukasz diagnozy zaburzeń lękowych albo obsesyjno-kompulsyjnych — to sprawa dla specjalisty.
- Oczekujesz jednej liczby. Sens ma dopiero zestawienie dwóch wymiarów.
Wysoki wynik w obu wymiarach naraz jest częsty i najbardziej kosztowny. Nie znaczy to, że trzeba obniżać ambicje.
Jak to wygląda
Dwie rzeczy, które się wydarzą
Oceniasz 14 stwierdzeń
Część zdań dotyczy tego, jak wysoko stawiasz poprzeczkę, część tego, co czujesz na myśl o błędzie. Odpowiadaj o realnych reakcjach, a nie o tym, jak chciałbyś podchodzić do pracy.
- Czternaście zdań, kilka minut
- Dwie grupy pytań o dwie różne rzeczy
Dostajesz oba wymiary osobno
Wynik pokazuje standardy i obawy oddzielnie, wraz z opisem, co oznacza Twoja kombinacja. Różnica między tymi dwoma liczbami mówi więcej niż każda z nich osobno.
- Dwa wymiary osobno
- Opis konkretnej kombinacji
Co mówi metaanaliza
Dwa wymiary, dwa zupełnie różne skutki
Analiza czterdziestu trzech badań na blisko dziesięciu tysiącach osób rozdzieliła te dwa wymiary bardzo wyraźnie. To najbardziej praktyczna rzecz, jaką można dziś powiedzieć o perfekcjonizmie.
Perfekcjonistyczne obawy
- Wiążą się z wypaleniem umiarkowanie do silnie dodatnio.
- Napędza je lęk przed błędem, a nie chęć dobrej roboty.
- Odbierają satysfakcję z ukończenia, bo uwaga zostaje przy tym, co niedoskonałe.
- W pracy zawodowej okazały się szczególnie szkodliwe.
Dążenie do wysokich standardów
- Wiąże się z wypaleniem słabo ujemnie albo wcale.
- Napędza je satysfakcja z jakości, nie strach przed oceną.
- Po oddzieleniu od obaw jego ochronny charakter staje się wyraźniejszy.
- Nie jest więc rzeczą, którą warto u siebie zwalczać.
Trzy kroki
Wypełnij test
Czternaście stwierdzeń. Myśl o ostatnich miesiącach pracy, a nie o jednym trudnym projekcie.
Porównaj oba wymiary
Wysokie standardy przy niskich obawach to dobry układ. Problem zaczyna się tam, gdzie obawy dorównują standardom albo je przewyższają.
Ustal próg oddania
Zamiast obniżać poprzeczkę, ustal z góry, po ilu przejrzeniach oddajesz robotę. Perfekcjonistyczne obawy karmią się brakiem takiej granicy, bo poprawiać zawsze jest co.
To możesz być Ty
To samo zadanie, dwa różne piątki
Nie chodzi o obniżanie standardów. Chodzi o odjęcie od nich lęku.
- Zaczynasz wcześnie i i tak oddajesz w ostatniej chwili.
- Po wysłaniu pamiętasz tylko to, czego nie zdążyłeś poprawić.
- Nie zgłaszasz własnych błędów, żeby nikt nie zauważył.
- Unikasz zadań, w których mógłbyś nie wypaść bezbłędnie.
- Masz ustalony próg i po nim oddajesz, nawet jeśli coś jeszcze dałoby się poprawić.
- Zauważasz, co wyszło dobrze, zanim policzysz, co nie.
- Zgłaszasz błąd wcześnie, bo kosztuje mniej niż jego ukrywanie.
- Bierzesz trudne zadania, bo standard został, a strach zmalał.
Skąd to się wzięło
Od jednej cechy do dwóch wymiarów o przeciwnych skutkach
Przez lata perfekcjonizm traktowano jako jedną właściwość i spierano się, czy jest dobry czy zły. Przełom przyniosło rozbicie go na wymiary: dążenie do wysokich standardów i obawy o popełnienie błędu. Okazało się, że te dwie rzeczy prowadzą w przeciwne strony.
Analiza czterdziestu trzech badań, obejmująca blisko dziesięć tysięcy osób i ponad sześćset efektów, wykazała, że perfekcjonistyczne obawy wiążą się z wypaleniem umiarkowanie do silnie dodatnio, a dążenie do wysokich standardów — słabo ujemnie albo nieistotnie. W kontekście pracy zawodowej obawy okazały się szczególnie szkodliwe. Opis metaanalizy.
Oba wymiary często występują razem, więc surowe wyniki się zacierają. Kiedy w analizach uwzględni się ich wzajemny związek, „czyste” dążenie do standardów okazuje się wyraźnie silniej związane z niższym wypaleniem. To dobry argument przeciwko radzie, żeby po prostu obniżyć wymagania wobec siebie.
Wymiar obaw obejmuje między innymi zamartwianie się popełnionymi błędami i wątpliwości co do własnych działań. Nie chodzi więc o wysokość poprzeczki, tylko o to, co według Ciebie oznacza jej nietrafienie — i to jest miejsce, w którym da się coś zmienić.
Patrz na różnicę między wymiarami. Standardy wyraźnie wyższe od obaw to układ, który zwykle działa na Twoją korzyść. Obawy dorównujące standardom to sygnał, żeby zająć się nie ambicjami, lecz tym, co dzieje się w Tobie na myśl o błędzie.
Najczęstsze pytania
Czternaście stwierdzeń — zwykle cztery minuty.
Zależy który. Metaanalizy rozdzielają dwa wymiary: dążenie do wysokich standardów wiąże się z wypaleniem słabo ujemnie albo wcale, a perfekcjonistyczne obawy — umiarkowanie do silnie dodatnio. Szkodzi więc lęk przed błędem, a nie sama ambicja.
Prawdopodobnie nie. Po oddzieleniu obu wymiarów okazuje się, że „czyste” dążenie do jakości ma charakter raczej ochronny. Skuteczniej działa praca nad tym, co oznacza dla Ciebie błąd, niż obniżanie poprzeczki.
To typowy objaw wymiaru obaw. Bez ustalonej granicy „to już wystarczy” każde kolejne przejrzenie znajdzie coś do poprawy — a im wcześniej zaczniesz, tym więcej miejsca dostaje poprawianie. Dlatego skuteczniejsze od planowania bywa ustalenie z góry, po ilu przejrzeniach oddajesz.
Nie. Perfekcjonizm to wymiar różnic indywidualnych, a nie jednostka chorobowa. Jeśli natrętne myśli i czynności realnie utrudniają Ci codzienne funkcjonowanie, to sprawa dla specjalisty, a nie dla kwestionariusza.
Tak. Wynik zobaczysz od razu na ekranie, a kopia przychodzi na e-mail razem z zapisem do newslettera.
Odpowiedz na 14 pytań
Odpowiadaj pierwszym odruchem. Nie ma odpowiedzi dobrych i złych — test nie sprawdza wiedzy.
Inne polecane produkty z tej kategorii
Wielka Piątka (BFI-20) — profil osobowości
Rozszerzona wersja badająca 5 głównych wymiarów osobowości: Ekstrawersja, Ugodowość, Sumienność, Neurotyczność, Otwartoś...
Test DISC — style zachowania w pracy
Test stylów zachowania oparty na modelu DISC. Sprawdź, czy dominuje u Ciebie Dominacja, Wpływowość, Stałość czy Sumienno...
Test równowagi praca–życie — granice i obciążenie
12-pytaniowy test równowagi praca-życie. Sprawdź, czy potrafisz się odciąć po godzinach, czy praca po cichu przejęła Two...
Test odporności psychicznej — poziom rezyliencji
10-pytaniowy test rezyliencji. Sprawdź, jak szybko wracasz do równowagi po stresie i porażkach - i czy trudności Cię wzm...
Test motywacji zawodowej — osiągnięcia, relacje, wpływ
Test trzech motywów zawodowych: osiągnięcia, relacje, wpływ. Odkryj, co naprawdę daje Ci energię do pracy - i dlaczego n...
Test umiejscowienia kontroli — wewnętrzne i zewnętrzne
Test umiejscowienia kontroli: wewnętrzne czy zewnętrzne? Sprawdź, komu Twój umysł przypisuje sukcesy i porażki - i jak t...